
İnsanın kendi evi olması çok çok farklı bir duygu...
Gercekten anlatılmaz yaşanır bir duygu...
Evlilikte aynı...
Bu zamana kadar duydugum hersey şimdi anlam kazandı...
Sadece 2 yıl 8 ay ayrı şehirlerde yaşadık biricik eşimle...
Nasıl dayanmışız onca ayrılıga hayret ediyoruz...
Sabah ayrılıp akşam buluşmak aynı evde yaşamak,birlikte uyanmak bile yetmiyor...
İnsan sevdikce sevmek sarıldıkca sarılmak istiyor sevdiğine eşine canının yarısına hatta canının tamamına...
Aynı sekilde evimiz,yuvamız...bunca yıl hayalini kurdugumuz istediğimiz o yuva...bizim yuvamız bizim evimiz...
Binbir dekorasyon dergisinden alıp sakladıgım ölüp bayıldıgım çok çok sevdiğim fotograflara benzemeyen daha da daha da güzel olan evimiz...
İnsanın hiç çıkası gelmiyor...
huzur huzur huzur
Evlilik harika birsey...
Ama çok çok dikkat edilmeli iyi düşünmeli en dogru karar verilmeli...
Büyük bir aşk...Büyük bir saygı...ve birbirinize karşı yeterli tahammülünüz varsa
Sevgili sevgililer bence dogru zaman da hayatlarınızı birleştirmeniz de fayda var derim...
Güzel bir birliktelik...
güzel bir yuva
aile olmak...
büyümek
sevmek ve sevilmek
ve kıymet bilmek...
fotograf:bizim evden bir kare:)